الان که اینارو مینویسم اشک تو چشمام جمع شده . . .

 شاید منه بد از همه ی شما خوبها خوب تر بودم

کار من دیگه از حرف زدن گذشته . . .

حرفام عین واقعیته .  حالا خواستین باورم کنین خواستین نکنین. . . .دیکه هیچی برام مهم نیست . . .

کامل بخونین اگه  میخواین اعترافات منو بشنوین . . .

شاید آخرین . . .

من با خودم عهد کرده بودم که تا وقتی کسی رو نکشتم

 به شما و به هیچ کس نگم من یه نفر را کشتم

 بعد از حرف یکی از دوستان که گفت تو همه ی اینارو دروغ میگی

و فقط اینارو مینویسی و واقعن حسی نداری چون هیچ انسانی علاقه به کشتن نداره  . . .

من چندین روز بود خیلی داغون بودم  . . .

او اینو به من گفت و من رفتم تو فکر که واقعن کی هستم .

بعد از دو روز زدم بیرون تا به خودم بگم من میتونم بکشم حالا چه کسی کشته بشه و یا نه

 من با چاقو اونو میزنم  فقط همین  . . .

سه روز صبح میرفتم بیرون و آخر شب می اومدم خونه.

شاید منو دیده باشید چون شده بودم یه ولگرد واقعی. . .

دنبال یه جای خلوت و البته با یه راه فرار میگشتم که خوب . آدم هم رد بشه . . .

انقدر اشکام زیاد شده که نمیتونم کیبورد  رو ببینم . . . . . .

 خوب میگفتم .  چند نفری رو دیدم . . .

چنذ نفر و در موقعیتی خوب به پستم خوردن .

نزدیکشون که میرفتم مدام نشانه های خدا رو میدیدم ولی اهمیت نمیدادم . . .

وجود خالقم را کاملن حس میکردم ولی شیطان مرا با خودش میبرد . . .

یه نفر بالاخره جولوم قرار گرفت و پشتشو به من کرد من چاقو را باز کردم و محکم گرفتم

رفتم جولو تر ولی تا دستام روبردم بالا یه دفه چشمم سیاهی رفت

 و مثل این بود که یه چیزی منو به عقب هول داد و خون زیادی تو چشمم دیدم .

نمیدونم حس واقعن عجیبی بود .من به سرعت محل رو ترک کردم و رفتم خونه

بعد از چند ساعت یه دفه به خودم گفتم من نمیتونم این کارو بکنم . . .

ولی متاسفانه یا خوشبختانه روز چهارم هم در سرنوشت من بود .

 من بیدار شدم صدای موسیقی رو بلند کردم چون منو از این دنیا میبره .

امروز میخواستم تمومش کنم .من فکر میکردم بی دل و جرعتم و نمیتونم  بکشم .

محکم بلند شدم و زدم بیرون .صبر کردم تا شب بشه.

یه محل مناسب تو شمال تهران تو یه کوچه پیدا کردم

 وآدمهای زیادی رد شدن ولی یا من دلم نمی اومد و نمیتونستم 

 و یا خدا نشانه هایش را نشان میداد .

من به خودم گفتم دیگه هر کس اومد بزنش

 ولی بازم نتونستم تا وقتی که یه جوان داشت رد میشد و من. 

دستامو آروم از پشت گزاشتم روی شونش تا برگرده و چشماشو ببینم

و نفهمیدم چی شد که  با چاقو  محکم زدم تو پهلوش.

بعد دویدم با سرعتی که تا حالا تو عمرم ندویده بودم . فقط میرفتم و به پشتم نگاه نمیکردم

یه جورایی هم راحت شده بودم هم ناراحت . . .

انقدر دویدم تا کاملن خسته شدم وخیلی دور. . .

 و  . . . .

نمیدونم چرا اینا رو گفتم ولی تا برای چند لحظه آروم شدم اومدم و اینارو نوشتم

نمیدونم خودکشی میکنم و یا بازم مینویسم . یا گیر میافتم و یا از ایران میرم و

نمیدونم چیکار میکنم چون دیگه من . من نیستم . . . نمیدونم دوباره مینویسم یا نه

ولی دیگه دارم واقعن دیوونه میشم . . . فقط دوستدارم اشک بریزم . . .

نمیدونم چی بگم و چی کار کنم . . .خواستین باورم کنین خواستین نکنین. . . .

دیگه هیچی برام مهم نیست. . . فقط میخوام یه جوری برگردم به زندگی قبلیم .

میخوام راحت باشم . . .

آرامش . . .

تصمیم گرفتم تا اونجا که میتونم هر وقت سیگاری کشیدم روی دستم خواموش کنم.

این یه تمرین مناسب برای جهنمه . . .

من ساعتها به چشمان هیتلر نگاه کردم و شباهتی عجیب بین چشمان او و من دیدم . . .

من فقط چند دقیقه ای حال و حسم بهتر شد

 و اومدم و اینارو نوشتم و نمیدونم بازم مینویسم یا نه

دیگه هیچی نمیخوام . . .هیچی . . .هیچی . . . هیچی . . . هیچی. . . .

                                               . . . من هنوز زنده ام . . .

سرهايتان را بالا نگه داريد.........حركت كنيد